Motto
"The line left the plane of the page as a fully physical element – an existent within the world – to find a place on something that shared this quality of external space. Line was taken for a walk into the  ‘real’ world – onto the floor, the walls of buildings, into the plains and mountains, close to the earth, high in the sky"

LIJNEN
De beroemde ‘six degrees of separation’ in sociale netwerken verbinden iedereen met iedereen. netwerken, fysiek of virtueel, trekken lijnen tussen plaatsen, mensen, gebeurtenissen. lijnen van afgrenzing, lijnen ter definite, lijn van includeren of buitensluiten en lijnen van relationele banden. lijnen van licht die convergeren in een focuspunt; die divergeren vanuit een punt van oorsprong. lijnen van isometrisch perspectief of van mathematica; lijnen van stroomkabels, van macht, lijnen als de as van goed of kwaad.
De lijn ook die in Parijs te vinden is als de as die de Pyramide du Louvre verbindt met Le Grand Arche, de lijn die in het spel van zwarte afbakening en primaire kleuren het werk van Piet Mondriaan kenschetst, de lijn die Carsten Nicolai catalogiseerde in zijn ‘Grid Index’ en ‘Moiré Index’. De lijn ook van de zips in de doeken van Barnett Newmann, de lijn – recht of gekromd – in Richard Serra’s Cor-Ten stalen platen of in de ‘fence’ van Christo en Jean-Claude.  De lijn van tekening, de lijn van vorm, de lijn in architectuur, de lijn die ruimte geeft of neemt. De lijn die letterlijk getrokken wordt tussen hier en daar; het ene en het andere. De lijn als brug.
De lijn als de verbindende schakel in de communicatie door middel van het geschreven woord; de inkt in lussende lijnen op papier. De lijn van de gedrukte regel. De lijn van geluidgolven in al dan niet muzikale klanken of gesproken taal, de stem. Lijnen die wijken, lijnen die botsen, lijnen die elkaars werking te niet doen, lijnen die elkaars werking versterken. Interferentie als beste uitvinding ooit. 

LINES OF CONVERGENCE
Deze collectieve tentoonstelling toont werken van vijf jonge kunstenaars uit de media- en traditionele kunst en werkt als een focuspunt, een punt van convergentie van verschillende lijnen in de hededaagse kunst. Lines of Convergence is tegelijk ook een network-society op zichzelf; een network capsule van inclusiviteit die lijnen trekt in de ruimte en daarmee verbanden legt in een wereld van noise en rumoer van de drukke stad; die buiten naar binnen brengt, naar de (stille) white cube gallery space. Lines of Convergence is als lijn en golf, als netwerk en ruimte allesbehalve stil. Lines of Convergence spreekt als een plek voor contemplatie en discussie; het is een brandpunt van de hedendaagse network en capsulaire samenleving, online en offline, van de maakbaarheid en vorming van ruimte en tijd, van de resonantie van geluidgolven en bovendien van sociale lijnen of ‘relaties’, in welke sociale netwerken dan ook.

STELLINGEN
Lijnen verstoren natuurlijke ogenschijnlijke wanorde, proberen in te kaderen wat chaotisch lijkt. Zit er echter geen lijn in de natuur en haar ontwikkeling? Span een netwerk van draden in een ruimte of laat lasers een ruimte doorkruisen en loop er dwarsdoorheen. Kabels knappen, worden kluwes. Laserstralen worden doorbroken, korter, stompen af. Wat structuur leek, verdwijnt zienderogen. Of krijgt juist in een chronologisch lineair verbandt nieuwe structuur; orde of lijn in wanorde?